Tag: motovario

Konserwacja bieżąca kabli międzymiastowych ma za zadanie zapobiegać przerwom w ruchu całej linii lub niektórych jej łączy. Środkiem służącym do tego celu są systematyczne pomiary własności elektrycznych torów dokonywane codziennie lub okresowo, ponadto kontrola technicznego stanu linii przez obchody i objazdy trasy. Czynności te, jak również usuwanie stwierdzonych uszkodzeń kabla, wykonują specjalne kolumny konserwacji kabli międzymiastowych. Każda z tych kolumn, mająca siedzibę w ważniejszy... pokaż więcej »

Przez usunięcie osobnego stojaka przenośnikowego, przełącznicy głównej i łącznicy badaniowej uzyskano znaczne skrócenie długości torów na samej stacji. Ma to wielkie znaczenie przy telefonii nośnej, która wymaga krótkich torów na stacji wzmacniakowej i unikania zbędnych skrzyżowań i lutowań. Ochronniki na torach kablowych dalekosiężnych mają mniejsze znaczenie, niż na torach kablowych sieci miejscowych; może je tutaj w dużym stopniu zastąpić przenośnik. Chodzi tu o zabezpieczenie obsługi przed m... pokaż więcej »

Ukończywszy łączenie wszystkich żył przelewa się złącze ponownie gorącą parafiną, poczynając od płaszcza ołowianego ku złączu, a następnie owija się je taśmą metalową i znowu przelewa parafiną. Potem nasuwa się na złącze założoną uprzednio osłonę ołowianą, zaklepuje jej końce ku powłoce ołowianej kabla i lutuje je ze sobą cyną 35%. Na osłonę złącza zakłada się mufę żeliwną w celu ochrony złącza przed uszkodzeniami mechanicznymi, zalewając zwykle wolną przestrzeń w mufie czarną masą kablową, aby ... pokaż więcej »

Złącze kablowe wykonuje się w następujący sposób. Z końców łączonych kabli usuwa się na odpowiedniej długości odzież kabla po uprzednim zabezpieczeniu przed rozkręceniem się pozostałej odzieży za pomocą nałożonych przewiązek z drutu. Następnie zdejmuje się powłokę ołowianą, obnażone zaś wiązki kablowe przelewa się płynną parafiną ogrzaną do 195 °C, aby zabezpieczyć je przed zawilgoceniem podczas montażu. Do poszczególnych wiązek umocowuje się kolejne numerki zaczynając od wiązki licznikowej w wa... pokaż więcej »

Transport bębnów z kablem ze stacji kolejowej na miejsce budowy odbywa się zwykłymi samochodami ciężarowymi lub samochodami (wozami) kablowymi. Niekiedy trzeba bębny ciągnąć końmi. Plan transportu kabla na miejsce budowy stanowi część składową projektu technicznego linii. Układanie poszczególnych odcinków kabla nie jest bowiem rzeczą dowolną, lecz kolejność ich jest ściśle ustalona jeszcze w fabryce na podstawie pomiaru ich stałych elektrycznych. Chodzi o to, żeby utrzymać możliwie jednakowe war... pokaż więcej »

W miejscowościach, gdzie można się spodziewać odkopywania kabla dalekosiężnego przez inne służby techniczne, np. przez energetyków, gazowników itd. w związku z ich urządzeniami podziemnymi na trasie kabla międzymiastowego, należy go zabezpieczyć dodatkowo przed przypadkowym uszkodzeniem. Jako zabezpieczenie stosuje się płytki betonowe, pokrywy ceramiczne, korytka betonowe itp., lecz nie cegły, gdyż w naszych gruntach znajduje się tyle przypadkowych cegieł po zburzonych budynkach, że znalezienie ... pokaż więcej »

Kabel układa się w rowie odwijając go z bębna umieszczonego na wozie kablowym posuwającym się powoli wzdłuż rowu. Bęben może się obracać na osi podpartej na odpowiednich wspornikach. Jeżeli warunki terenowe uniemożliwiają odwijanie kabla z wozu, bęben z kablem umieszcza się na nieruchomych wspornikach obok rowu, a odwinięty kabel robotnicy przenoszą wzdłuż rowu i opuszczają go na dno. Należy pilnować, aby kabel nie uległ przy tym złamaniu, skręceniu lub innemu uszkodzeniu. Długość ułożonego kabl... pokaż więcej »

W części trasowej projektu podaje się szczegółowy przebieg trasy kabla z zaznaczeniem położenia punktów pupinizacyjnych i złączy, sposoby przejścia linii przez przeszkody, wykaz odcinków instalacyjnych kabli, plany prowadzenia kabli w budynkach stacyjnych itp. Przebieg trasy kabla nanosi się na mapę w podziałce 1 : 100 000, ponadto wykonuje się plan trasy w skali 1 : 2500, na którym podaje się przekroje dróg, rzek, mostów i torów, głębokość prowadzenia kabla, rodzaj gruntu, położenie ważniejszyc... pokaż więcej »

Czwórki w tego rodzaju kablach, przeznaczone do pracy w przeciwnych kierunkach, zostały podzielone na dwie oddzielne grupy w celu uniknięcia przesłuchu. Początkowy podział czwórek przez ekran metalowy wzdłuż średnicy kabla zarzucono z powodu trudności fabrykacyjnych, obecnie buduje się takie kable z ekranami między warstwowymi lub z ekranami grupowymi, wykonanymi z papieru metalizowanego. Częstotliwość graniczna, jaka może być przesyłana po bardzo słabo pupinizowanych torach takich kabli, wyno... pokaż więcej »

W dawniej wybudowanych liniach stosowany był skok pupinizacji o długości 1830mipewna liczba kabli dalekosiężnych i okręgowych w naszym kraju ma dotąd skok pupinizacji równy 1830 m. Długości odcinków pupinizacyjnych odnoszą się do długości elektrycznej kabla ułożonego na tych odcinkach, a nie do odległości trasowej między odnośnymi punktami. Zdarza się bowiem, że ze względu na przeszkody terenowe trzeba skrzynię pupinizacyjną umieścić bliżej, niżby to wypadało z długości skoku pupinizacyjnego. Wt... pokaż więcej »

Występujące w rdzeniu i w każdej warstwie wiązki licznikowe i kierunkowe oznacza się jak następuje: wiązka licznikowa ma zawsze niebieski nadruk kresek na taśmie papierowej, a wiązka kierunkowa — nadruk czerwony; obie te wiązki charakterystyczne mają oprzęd z czterech nitek o barwie odmiennej od oprzędu innych wiązek w tej samej warstwie. Jeżeli więc warstwa ma oprzęd z 4 nitek białych, to wiązki charakterystyczne otrzymują oprzęd z 4 nitek czarnych, w warstwie zaś z oprzędem o 3 nitkach biały... pokaż więcej »

Kable koncentryczne (współosiowe) mają zupełnie inną konstrukcję, niż kable symetryczne, ponieważ obie żyły zostały w nich umieszczone jedna wewnątrz drugiej, czyli współosiowo, a nie obok siebie. Żyła wewnętrzna utworzona jest z drutu miedzianego, np. o średnicy 3 mm, żyła zaś zewnętrza wykonana jest z miedzianych taśm skręconych śrubowo w kształcie rury o ściance grubej np. na 1 mm i o średnicy np. 10 mm. Zwykle kable takie wykonuje, się jako mieszane, w których część torów przeznaczona do wie... pokaż więcej »

Krarupizacja polega na zwiększeniu indukcyjności żyły przez otoczenie jej materiałem magnetycznym, jak drucik żelazny lub taśma z metali zawierających żelazo, nikiel i mangan. Nazwa tej metody pochodzi od nazwiska wynalazcy — Krarupa. Kable krarupizowane wykazują oporność falową w granicach 550 do 600 O, a więc zbliżoną do oporności falowej linii napowietrznej. Z tego powodu stosuje się je jako wstawki kablowe w linii napo-wietrznej w tych miejscach, gdzie prowadzenie jej napotyka trudności tere... pokaż więcej »