softstart danfoss

Krarupizacja polega na zwiększeniu indukcyjności żyły przez otoczenie jej materiałem magnetycznym, jak drucik żelazny lub taśma z metali zawierających żelazo, nikiel i mangan. Nazwa tej metody pochodzi od nazwiska wynalazcy — Krarupa. Kable krarupizowane wykazują oporność falową w granicach 550 do 600 O, a więc zbliżoną do oporności falowej linii napowietrznej. Z tego powodu stosuje się je jako wstawki kablowe w linii napo-wietrznej w tych miejscach, gdzie prowadzenie jej napotyka trudności terenowe, np. przy przejściach przez rzeki, tunele itp., wskutek bowiem dopasowania obu rodzajów torów nie powstają w tych miejscach odbicia. Główną jednak dziedziną stosowania kabli krarupizowanych są linie podmorskie, gdzie stosowanie pupinizacji jest utrudnione. Wadą pierwotnej krarupizacji przez owijanie żył drucikiem była możliwość przenoszenia niezbyt szerokiego pasma częstotliwości — do ok. 10 kHz; dzięki zastosowaniu wspomnianych już taśm z materiałów magnetycznych wada ta została usunięta i obecnie kable krarupizowane mogą przenosić pasma do 110 kHz na odległość ok. 36 km przy średnicy żył 1, 2 mm.